Στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) της Τουρκίας μαίνεται μια μάχη διαδοχής, καθώς πρωτοκλασάτα στελέχη τοποθετούνται για την επόμενη ημέρα μετά τον Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν. Τα στρατόπεδα γύρω από τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, τον επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) Ιμπραχίμ Καλίν, τον «βασιλιά» των drones Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, τον πρώην «τσάρο» της οικονομίας Μπεράτ Άλμπαϊρακ και τον γιο του προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν, κινούνται για πλεονέκτημα, χρησιμοποιώντας ως όπλα διαρροές, αστυνομικές επιχειρήσεις και ΜΜΕ, σε μια αναμέτρηση όπου και μία μόνο καρέκλα αρκεί για να ανάψει άγριος καβγάς.
Σε αναλυτικό κείμενο στο HaberSol, ο δημοσιογράφος Αλί Ουφούκ Αρίκαν υποστηρίζει ότι η ιδεολογία λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού: «Οι ισχυρισμοί ότι η μία παράταξη είναι πιο “εθνική και τοπική”, ενώ η άλλη “εξ ολοκλήρου αμερικανόφιλη”, δεν έχουν κανένα βάρος. Όλοι έχουν τα μάτια τους στραμμένα στη γιγάντια πίτα—στα ρουσφέτια και τα προνόμια». (Το άρθρο — «AKP’deki iç kavgada hiç sorulmayan soru ve yanıtlar: Kim kiminle, kim neyi savunuyor?» — δημοσιεύτηκε στις 04.11.2025 (16:06) και ενημερώθηκε στις 05.11.2025 (17:04).
Η ανάλυση του Αρίκαν καταγράφει πώς οι πρόσφατες εκκαθαρίσεις και έρευνες λειτουργούν ως μοχλοί εσωκομματικής πίεσης: έρευνα στο υπουργείο Εξωτερικών για «μυστική» δομή των Γκιουλενιστών με εντάλματα σύλληψης για 15 υπόπτους· επιχειρηματικές εφόδους που άγγιξαν τις Τζαν Χόλντινγκ, Παπάρα και Paramount· και μια ορατή μιντιακή επίθεση όπου το στρατόπεδο Γενί Σαφάκ/Άλμπαϊρακ στοχοποίησε τον υπουργό Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ, την κεντρική τράπεζα και τον Υπουργό Εσωτερικών Αλί Γερλίκαγια.
Ο Ιμπραχίμ Καλίν, πρώην εκπρόσωπος της Προεδρίας και νυν επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ), περιγράφηκε από τη Yedioth Ahronoth ως «η σκιά του Ερντογάν». Στο παρελθόν ηγήθηκε του φιλοκυβερνητικού think tank ΣΕΤΑ· τα WikiLeaks έχουν αναφέρει επαφές του με τη Stratfor. Αντίπαλοι τον συνδέουν με κινήσεις που φέρνουν σε δύσκολη θέση τον Χακάν Φιντάν, συμπεριλαμβανομένου του χρονισμού των σαρώσεων στο υπουργείο—ισχυρισμοί στους οποίους δεν έχει απαντήσει.
Η διαδρομή του Χακάν Φιντάν ξεκινά από υπαξιωματικός, συνεχίζει ως επικεφαλής της ΤΙΚΑ, έπειτα «άνθρωπος για τις δύσκολες αποστολές» του Ερντογάν και επί μια δεκαετία αρχηγός της ΜΙΤ—χαρακτηρίστηκε «sır küpü», δηλαδή «φύλακας μυστικών». Ως υπουργός Εξωτερικών πλέον, αντιμετωπίζει διαμάχη για το πτυχίο: επικριτές υποστηρίζουν ότι ξεκίνησε μεταπτυχιακό στη Bilkent χωρίς ισοτιμία—ισχυρισμοί που ενισχύθηκαν από διαρροές κύκλων του AKP. Ο Αρίκαν μεταδίδει ότι επιχείρηση γύρω από την Τζαν Χόλντινγκ ανέκοψε απόπειρά του να αποκτήσει μοχλό επιρροής, ενώ η οικογένεια Ερντογάν παραμένει ψυχρή.
Ο κατασκευαστής drones Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ έχει εκτοξευθεί σε προβολή, αξιοποιώντας το «brand» των τουρκικών UAV και φλερτάροντας με δυτικό ενδιαφέρον, μεταξύ άλλων με επίσκεψη στο αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford. Σύμφωνα με τον Αρίκαν, αντιτάχθηκε σε περαιτέρω αγορές F‑16, ζητώντας προτεραιότητα στο εγχώριο μαχητικό ΚΑΑΝ και βαθύτερη συμπαραγωγή—ιδίως πρόσβαση σε κινητήρες. Το αποτύπωμά του—και οι επικρίσεις για δεσμό με ιταλική εταιρεία που πουλά όπλα στο Ισραήλ—τροφοδοτούν την αίσθηση ότι οι επιχειρηματικές επιδιώξεις κατευθύνουν την πολιτική.
Στην τροχιά της οικογένειας, ο Μπιλάλ Ερντογάν επανήλθε απροσδόκητα στο κάδρο. Ο δημοσιογράφος Σερντάρ Ακινάν ισχυρίζεται ότι η οικογένεια προκρίνει τον Μπιλάλ για μελλοντικό ρόλο ηγεσίας και ανήρτησε υποτιθέμενες εικόνες όπλων σε όχημα της Τιουγκβά, μαζί με αποσπάσματα από WhatsApp που συνδέονται με το ίδρυμα που διευθύνει—ανοίγοντας νέο μέτωπο στα ΜΜΕ. Στο μεταξύ, ο Μπεράτ Άλμπαϊρακ διατηρεί ισχυρό δίκτυο γύρω από τα Σαμπάχ και Γενί Σαφάκ, με πιστούς του να κερδίζουν, κατά πληροφορίες, καίριες τοποθετήσεις, ενώ η επιρροή του Σουλεϊμάν Σοϊλού υποχωρεί.
Πέρα από τα πρόσωπα, η σύγκρουση αφορά την ισχύ και τα λάφυρα, όχι τις πολιτικές. Όπως καταλήγει ο Αρίκαν, οι εκρήξεις γύρω από δικαστήρια, εταιρείες, αεροσκάφη και ιδρύματα δεν είναι επιθέσεις από έξω προς το AKP αλλά προϊόντα ενός εσωτερικού πολέμου. Προς το παρόν, η αυθεντία του Ερντογάν συγκρατεί τους κραδασμούς. Τι θα ακολουθήσει όταν αυτή η βαρύτητα ατονήσει είναι το ερώτημα που κινεί τις κινήσεις.
Φωτογραφία: Πρακτορείο Ανατολίας