Skip to main content

افزایش تنش در روابط نیکوزیا–تهران پس از اعتراض ایران به موضع قبرس درباره جزایر مورد مناقشه

Please note that the Persian service of TLf is currently in a beta phase. We have launched this initiative with the support of our followers, volunteers, and AI technology. Please keep in mind that during this first phase, the Persian text may contain slight phrasing or translation errors. We aim to launch a fully professional Persian service in the near future.

لطفاً توجه داشته باشید که بخش فارسی TLf در حال حاضر در مرحله بتا قرار دارد. ما این ابتکار را با همراهی دنبال‌کنندگان، داوطلبان و با کمک فناوری هوش مصنوعی راه‌اندازی کرده‌ایم. لطفاً در نظر داشته باشید که در این مرحله نخست، متن فارسی ممکن است حاوی برخی ناهماهنگی‌ها در نگارش یا خطاهای جزئی در ترجمه باشد. هدف ما این است که در آینده نزدیک، یک بخش فارسی کاملاً حرفه‌ای راه‌اندازی کنیم.

تنش‌های دیپلماتیک میان قبرس و ایران در روزهای اخیر تشدید شده است؛ موضوعی که پس از ثبت اعتراض رسمی تهران به حمایت نیکوزیا از ادعاهای امارات متحده عربی در مناقشه دیرینه حاکمیت بر سه جزیره راهبردی در خلیج فارس رخ داد.

به گزارش خبرگزاری قبرس (CNA)، «کنستانتینوس کومبوس» وزیر امور خارجه قبرس روز جمعه در تماس تلفنی با «عباس عراقچی» وزیر امور خارجه ایران گفت‌وگو کرد. بنا بر این گزارش، طرفین درباره روابط دوجانبه و تحولات منطقه‌ای رایزنی کرده‌اند؛ گفت‌وگویی که در آستانه برعهده گرفتن ریاست دوره‌ای شورای اتحادیه اروپا توسط قبرس از اول ژانویه ۲۰۲۶ انجام شده است.

این تماس چند روز پس از آن صورت گرفت که وزارت خارجه ایران سفیر قبرس در تهران، «پتروس ناکوزیس»، را احضار و یادداشت رسمی اعتراض خود را به او تسلیم کرد. رسانه‌های نزدیک به دولت ایران به نقل از «محمد علیبک» معاون وزیر امور خارجه ایران گزارش دادند که تهران اظهارات اخیر قبرس را «مداخله‌جویانه» و در تعارض با تمامیت ارضی ایران توصیف کرده است.

به گفته منابع رسانه‌ای، اعتراض ایران در پی صدور بیانیه مشترک قبرس و امارات در نیکوزیا در تاریخ ۱۴ دسامبر شکل گرفت؛ بیانیه‌ای که هم‌زمان با آنچه رسانه‌های قبرسی و اماراتی «نخستین سفر رسمی رئیس‌جمهور امارات به قبرس» خوانده‌اند، منتشر شد. در این بیانیه، قبرس حمایت خود را از حاکمیت امارات بر «تنب بزرگ»، «تنب کوچک» و «ابوموسی» اعلام و بر حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلاف از طریق گفت‌وگوهای دوجانبه یا ارجاع به دیوان بین‌المللی دادگستری تأکید کرد. همچنین به بیانیه‌های پیشین اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس اشاره شده که از ایران خواسته‌اند به آنچه «اشغال» جزایر نامیده‌اند، پایان دهد.

تهران این موضع را رد کرده و تأکید دارد این جزایر «اجزای جدایی‌ناپذیر» قلمرو ایران هستند. مقام‌های ایرانی با استناد به استدلال‌های تاریخی و حقوقی و نیز با اشاره به کنترل مؤثر ایران از سال ۱۹۷۱، از قبرس خواسته‌اند آنچه «اشتباه جدی دیپلماتیک» توصیف کرده‌اند را «فوراً اصلاح» کند و از تکرار چنین مواضعی بپرهیزد.

در همین حال، ایران اختلاف را با ادبیات «عمل متقابل» نیز مطرح کرده و بر سیاست اعلامی خود مبنی بر عدم مداخله در مناقشات سرزمینی دیگر کشورها تأکید کرده است؛ اشاره‌ای که به گفته برخی تحلیل‌گران در رسانه‌های قبرسی، می‌تواند کنایه‌ای غیرمستقیم به وضعیت تقسیم‌شدگی طولانی‌مدت قبرس باشد.

این تنش در شرایطی رخ می‌دهد که فضای دیپلماتیک منطقه‌ای نیز به نفع تقویت موضع ابوظبی در حال شکل‌گیری است. شورای همکاری خلیج فارس در اوایل دسامبر بار دیگر خواستار مذاکرات یا رسیدگی در دیوان بین‌المللی دادگستری شد و از فعالیت‌های ایران در این جزایر انتقاد کرد. همچنین در بیانیه‌ای مشترک میان چین و امارات در ماه جاری از تلاش‌ها برای دستیابی به راه‌حل مسالمت‌آمیز حمایت شده؛ پشتیبانی‌ای که به ارزیابی ناظران می‌تواند دست امارات را در مجامع دیپلماتیک تقویت کند.

برای نیکوزیا، این پرونده در دلِ رویکرد پیچیده‌تری در سیاست منطقه‌ای قرار دارد: قبرس در حال تعمیق همکاری با کشورهای حوزه خلیج فارس است و هم‌زمان برای نقش پررنگ‌تر خود در اتحادیه اروپا در آستانه ریاست شورای اتحادیه آماده می‌شود. قبرس پیش‌تر نیز با ایران اصطکاک‌هایی را تجربه کرده بود؛ از جمله در ماه ژوئن که تهران ادعاها درباره درخواست ایران از قبرس برای انتقال پیام به اسرائیل را رد کرد.

در نهایت، هنوز روشن نیست تماس تلفنی کومبوس و عراقچی آغاز روند کاهش تنش است یا صرفاً تلاشی برای مدیریت بحران. اما آنچه مشخص است این‌که خط ارتباطی نیکوزیا–تهران اکنون زیر ذره‌بین قرار گرفته؛ به‌ویژه در زمانی که قبرس خود را برای ایفای نقشی پررنگ‌تر در ساختار تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا آماده می‌کند. 

More News

Iran’s Leaderless War Machine: The IRGC’s Autonomous Cells and the Escalation Nobody Controls

In the fog of a war that has already claimed Iran’s supreme leader and its top military brass, a new and perhaps more dangerous threat is emerging from the rubble of Tehran’s shattered command structure: a Revolutionary Guard Corps that, by design, no longer needs orders from above. Sources with direct knowledge of the situation confirm that Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) continues to prosecute strikes across the region not under the direction of the new Supreme Leader Mojtaba Khamenei, but according to pre-programmed autonomous protocols embedded deep within its decentralized “mosaic defense” architecture. The result is a war machine that has become, in the most literal sense, self-propelling — and increasingly difficult for anyone to stop. A New Supreme Leader With Limited Command Mojtaba Khamenei was formally elected Supreme Leader on 8 March 2026, succeeding his father Ayatollah Ali Khamenei, who was killed in the opening wave of the US-Israeli “Operation Epic Fury...

2026 US/Israel–Iran War Risk: Why the Chance of Escalation Is Meaningfully Elevated

As 2025 closes, the US/Israel–Iran confrontation is no longer a low-grade shadow struggle managed mainly through diplomacy and proxy conflicts ; it is an openly articulated deterrence contest in which leaders have publicly tied credibility to “red lines” and rapid retaliation. President Trump has stated that if Iran rebuilds its nuclear capabilities or continues rebuilding missile capacity , the response could be immediate and more severe—language that reduces room for quiet de-escalation once a new incident occurs.  At the same time, Iran has replied with warnings of harsh consequences for any renewed attacks, reinforcing a mutual-threat environment where misperception and political signaling can substitute for verifiable facts.  Against that backdrop, the key analytical point for 2026 is not whether a “full war” is the default outcome; it is that the probability that a limited clash escalates into a broader, sustained conflict is meaningfully elevated because the stabili...

Iran's Headscarf Rules Quietly Loosen — But No Law Has Changed

Bareheaded women appear openly in Tehran cafés and streets, yet activists warn the shift is fragile and the law remains on the books. Images have been circulating on social media of something that would have been almost unimaginable in Iran just a few years ago: women sipping coffee in Tehran cafés, strolling busy city streets, and sitting in restaurants — all without a headscarf. The scenes have ignited global attention and renewed debate over whether the Islamic Republic is quietly retreating from one of its most defining ideological pillars. For decades, wearing the hijab in public has been mandatory for all women in Iran — a rule enshrined in the Islamic Penal Code since 1983 and treated as a cornerstone of the clerical state established after the 1979 revolution. Violations could result in fines, arrest, or worse. Yet in recent weeks and months, enforcement appears to have noticeably slackened, at least in major urban centres. A Visible Shift on the Streets Reporters and residents...